Ulga na prototyp |
Kto może skorzystać | Ulga przysługuje podatnikom CIT uzyskującym przychody inne niż z zysków kapitałowych oraz podatnikom PIT uzyskującym przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowaną według skali podatkowej lub podatkiem liniowym. |
Kwestia prac badawczo-rozwojowych | Przepisy odnoszą się do produkcji próbnej oraz wprowadzenia na rynek produktu powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych – związek z działalnością B+R jest zatem warunkiem ustawowym. Trafna jest natomiast inna obserwacja: nie jest konieczne faktyczne rozliczanie Ulgi B+R. Podatnik, który prowadzi prace badawczo-rozwojowe, ale z jakiegokolwiek powodu nie korzysta z Ulgi B+R, zachowuje prawo do ulgi na prototyp. Warunkiem jest prowadzenie prac, a nie ich odliczanie. |
Jak definiować nowy produkt | Produktem jest produkt w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, z wyłączeniem usługi. Oznacza to, że ulga obejmuje wyłącznie rzeczy materialne – poza jej zakresem pozostają usługi oraz oprogramowanie, co istotnie ogranicza jej dostępność dla branży IT. Nowość produktu oceniana jest z perspektywy podatnika i efektu prowadzonych przez niego prac; organy podatkowe akceptują również produkty istotnie unowocześnione, o parametrach dotychczas nieoferowanych, o ile zmiana wykracza poza modyfikacje rutynowe. |
Etapy w uldze na prototyp | Konstrukcja ulgi opiera się na wyraźnym podziale na dwa etapy: Produkcja próbna nowego produktu – etap rozruchu technologicznego produkcji, niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych ani inżynieryjnych, którego celem jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem właściwej produkcji. Etap ten trwa od poniesienia pierwszego związanego z nim kosztu do rozpoczęcia produkcji nowego produktu. Granica wobec Ulgi B+R jest tu wyraźna: dopóki trwają prace projektowe, mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową; produkcja próbna zaczyna się tam, gdzie one się kończą. Wprowadzenie na rynek nowego produktu – działania podejmowane w celu przygotowania dokumentacji (oraz innych obowiązkowych dokumentów) służącej uzyskaniu certyfikatów i zezwoleń umożliwiających skierowanie produktu do sprzedaży. |
Rodzaje kosztów | Do kosztów produkcji próbnej zalicza się cenę nabycia, koszt wytworzenia fabrycznie nowych środków trwałych lub poniesionych w celu dostosowania lub ulepszenie środka trwałego – zaliczonych do grup 3–6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, niezbędne do uruchomienia produkcji próbnej, a także koszty nabycia materiałów oraz zakup surowców nabytych wyłącznie produkcji próbnej. Kryterium wyłączności ma tu znaczenie praktyczne – materiały wykorzystywane równolegle w produkcji seryjnej pozostają poza zakresem ulgi. Do kosztów wprowadzenia na rynek zalicza się badania, ekspertyzy, przygotowanie dokumentacji niezbędnej do uzyskania certyfikatów, homologacji i znaku bezpieczeństwa uzyskania lub utrzymania zezwolenia na obrót oraz koszty opłat pobieranych w celu ich uzyskania, odnowienia lub przedłużenia, badania cyklu życia produktu, systemu weryfikacji technologii środowiskowych lub innych oznakowań związanych z dopuszczeniem do obrotu. |
Warunki i wysokość odliczenia | Odliczeniu podlega 30% sumy kosztów produkcji próbnej i wprowadzenia na rynek, przy czym kwota odliczenia nie może przekroczyć 10% dochodu ze źródła innego niż zyski kapitałowe (podstawy obliczenia podatku). Koszty muszą stanowić koszty uzyskania przychodów, nie mogą zostać podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania z innego tytułu. |
Działalność strefowa | Podatnik korzystający ze zwolnień w specjalnej strefie ekonomicznej lub w Polskiej Strefie Inwestycji zachowuje prawo do ulgi wyłącznie w odniesieniu do kosztów nieuwzględnionych w kalkulacji dochodu zwolnionego. W praktyce oznacza to konieczność precyzyjnego rozdzielenia kosztów przypisanych do działalności strefowej i pozastrefowej. |
Sposób odliczenia | Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok, w którym koszty zostały faktycznie poniesione – a nie w roku oddania środka trwałego do używania, co ma znaczenie przy inwestycjach rozłożonych w czasie. Kwota nieodliczona z powodu straty lub zbyt niskiego dochodu nie przepada: podlega odliczeniu w kolejnych sześciu latach podatkowych. |
Kiedy to rozwiązanie się nie sprawdzi | Możliwość skorzystania z ulgi jest niedostępna dla podmiotów świadczących usługi oraz tworzących oprogramowanie – definicja produktu ogranicza ją do wytwórców rzeczy materialnych. Ograniczeniem bywa też limit 10% dochodu: przy dużej inwestycji w linię produkcyjną i umiarkowanym wyniku podatkowym roczna korzyść bywa symboliczna, a jej realizacja rozkłada się na cały sześcioletni okres rozliczeniowy. |